Açık artırma draft'ı mı, yılan draft'ı mı

Yılan draft'ı bir sıradır. Herkes sırayla seçer ve sıra her turda tersine döner: 1-2-3, sonra 3-2-1. Bu ters dönüş en büyük kusuru yumuşatmak için vardır: ilk seçim basitçe sonuncusundan daha değerlidir. İlk seçen mevcut en iyi ismi alır ve kimse bir şey yapamaz.

Açık artırma bir pazardır. Herkes aynı bütçeyi alır. İsimler teker teker çıkar ve herkes teklif verebilir. Seçim sırası yoktur, çünkü her ismin sıra numarası yerine bir fiyatı vardır. Kategorinin en iyi ismini istiyorsan alabilirsin; tek soru, onun için neden vazgeçmeye hazır olduğun.

Bütün fark bu ve aşağıdaki her şey bundan çıkar.

Yılan draft'ının tipik hayal kırıklığı, istediğin tek ismin senin sıranın iki seçim önünde gitmesini izlemektir. Onu biri seni alt ettiği için değil, oturduğun yer yüzünden kaybettin. Yapabileceğin hiçbir şey bunu değiştirmezdi.

Açık artırmada bu olamaz. Her isim her zaman her oyuncuya açıktır. Rakibin destenin en iyi kartını alırsa, onu para harcayarak almıştır ve harcadığı para sonraki dokuz kart için elinde olmayan paradır. Ona bıraktın ve şimdi senin harcayacak daha çok paran var.

Yılan draft'ı sıralamayı ödüllendirir. Listen herkesinkinden iyiyse kazanırsın, çünkü tek kararın sıran geldiğinde en üstte kimin olduğudur.

Açık artırma draft'ı fiyat biçmeyi ödüllendirir ve bu tamamen başka bir şeydir. Bir ismin kategorinin ikinci en iyisi olduğunu bilmek tek başına neredeyse işe yaramaz. Önemli olan, elinde $20 ve sekiz boş yer varken onun $6 eder mi ve rakibin $7 ettiğini düşünüyor mu, ki bunu hiçbir yerden bakamazsın.

Bu yüzden açık artırmalar bilgi farkını beklenenden daha az cezalandırır. Kategoriyi daha iyi bilen hâlâ avantajlıdır, ama diğer oyuncuyu daha iyi okuyan da avantajlıdır ve bunlar aynı kişi değildir.

Hız. Bir seçim bir ismi söylemek kadar sürer. Açık artırma her kartı pazarlık eder, bu yüzden aynı kadro belirgin şekilde daha uzun sürer. On iki fantezi menajerle bu, kırk dakika ile iki saat arasındaki farktır.

Öğrenecek bir şey yok. Kimse yılan draft'ının kurallarının iki kez anlatılmasına ihtiyaç duymamıştır. Açık artırma, yeni başlayan birinden saat işlerken bütçeyi aklında tutmasını ister ve klasik acemi hatası, paranın çoğunu ilk iyi karta harcayıp kadronun geri kalanını kalanlarla doldurmak, yapması eğlenceli bir şey değil.

Büyük gruplar. Açık artırmalar kalabalıkta iyi işlemez. Sadece ikisinin ilgilendiği bir karta teklif vermek için bekleyen on kişi, çok fazla bekleme demektir.

Hiç draft yapmamış on iki kişilik bir ligi bir saatte bitirecekseniz yılan yapın. Doğru araç o.

Çoğu açık artırma formatı hataları gizleyecek kadar büyük bir bütçe kullanır. Tam bir fantezi kadrosu için $200 olunca $3 fazla ödemek kaybolur. Beş ila on yer için yirmi dolarlık bir bütçe tersini yapar: her dolar görünür olur. Bir isme $8 teklif vermek, dört yeri kırıntılarla doldurmaya hazır olduğunu ilan etmektir.

Ayrıca formatı iki kişi için çalışır hale getirir, ki klasik açık artırmalar bunu yapamaz. İki teklif verenle saklanacak bir kalabalık yoktur. Her artış doğrudan paranın azaldığını izleyen tek bir kişiye karşıdır ve ikiniz de diğerinin hâlâ neye gücünün yettiğini tam olarak bilirsiniz.

O görünürlük işin özü. Formatın spor olmayan şeylerle de çalışmasının sebebi bu: kahvaltılık gevrekler, filmler, şehirler, ikinizin de fikri olan her şey.

Altı kişiden fazla oyuncun, katı bir süre sınırın ya da tamamen acemi bir masan varsa yılan.

Amaç tartışmaksa açık artırma. İki kişi, bir kategori, gerçek para baskısı ve ikinizin de draft sırasına yükleyemeyeceği bir sonuç.

DraftFor20 ikincisi, bilerek daraltılmış hali: iki ila altı oyuncu, yirmi dolar, istediğin herhangi bir kategori. Nasıl oynanır stratejiyi, ev kuralları insanların uydurduğu varyasyonları anlatır, ya da bir oda kur ve kendin gör.